Pazar günleri evde pişen kurabiye kokularını alırcasına mutluluk duyuyorum ellerinin ellerime tekrar değdiğini düşününce
Çocuk oluyorum.
Salıncakta sallanırken saçlarım uçuşuyor
Ben topa güzel vuramıyorum, o harika.
Rüyalar görüyoruz,
Uyandığımda aramızda okyanuslar...
Ben pek iyi yüzemiyorum, o yine harika!
Fakat yüzmüyor,
Aramızdaki karanlık sulara, benim çırpınışlarıma bakıyor.
Sırtını dönüyor sanki
Kaldığını ve suya atladığını görmek istiyorum, o gitmeye hazırlanıyor gibi.
Rengarenk, gökkuşağı bezeli hayallerimden vazgeçmek istemiyorum
Fakat artık kimse pazarları kurabiye yapmıyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder