"İzlanda çünkü"

Şehirlerarası otobüslerde bedava kitap dağıtılıyor.

Sadece 320bin kişi nefes alıyor.

İşsizlik oranı %0.8

İsminin aksine yemyeşil.

Viking ırkından geliyorlar.

Ülkeyi paylaşamama diye bir olay yok, terör yok.

Polisler silah taşımıyor, ordusu yok.

10bin şelalesi var.

Bakteri yok, böcek yok, karınca yok.

Dünyanın en güzel cilt yapısına sahip insanlar İzlandalılar.

1000 kişiden 850'si gazete okuyor. Okuma yazma oranı %99.

En huzurlu ülke.

Biranın yasallaştırılmasını 1 Mart'ta ülke çapında kutluyorlar.

Dışarı çöp atma diye bir kavramları yok bile.

Siyah kumları var.

Buzullar, volkanlar, kraterler, kalderalar, fiyortlar, gayzerler, uçurumlar, kaynar sular, fokurdayan çamurlar, büyük şelaleler, çavlanlar.

Biraz Patagonya, biraz Antartika, biraz Galapagos, biraz Hawai, biraz İrlanda, biraz Norveç ya da bunların hepsi.

Auroraları izleyebiliyorsun.

En sert votkası absentten bile sert.

Friday Night Runtur diye cuma eğlenceleri var. Cumartesi sabahına kadar Reykjavik de dışarıda eğlenen nüfus 150bin.

Eşcinsel evlilik yasal ve ilk eşcinsel evliliği başbakanları yapmış.

230 kuş türü var.

Senede sadece 3 ay görünen nadir puffinler var mesela.

Pagan kültüründen geliyorlar.

Ciddi olarak elflere inanıyorlar.

Turistlere dağıtılan broşürlerde rahatsız etmesinler diye elflerin nerede yaşadığına dair çizilmiş alanlar var.

Bir kere Icelandic music diye birşey var:

Amiina, Seabear, Agent Fresco, Emiliana Torrini, Ragnheiður Gröndal, Sigur Rós,Slowblow, Björk, Gus Gus, Múm,Pornopop, Bang Gang, Ólafur Arnalds,  Jónsi, Of Monsters & Men, Worm is Green, Sin Fang, Sóley, Rökkuró, Kira Kira, Parachutes, Lady and Bird

---

huzursuz suskunluklarımız

huzursuz suskunluklarımız

Sessizliğin sesi soluk borumdan mideme akışıyor.

Sevmeye başladığım her şeyin, kaybetmeye başladığım her şeye dönüşmeyi prensip edindiği bir dine hissizliğimi tanrı olarak atama çabasındayım.

Yeryüzü tüm umutlarımı çürütebilecek kadar acımasız.
Çürüyen umutlarım ile bıraktığım acılar yok olmuyor, gün geliyor ve kendini yeniliyor.

Zihnim temiz, kalbim huzur içinde kalamıyor.

Sen kırmızıydın, tıpkı batan bir güneş gibi

Beni sevdin çünkü maviydim

                  Bana dokundun ve lila bir gök oldum ben

                  Bulutlu olmasına rağmen gözlerini alamadın gökyüzünden çünkü yeni doğan güneşin getirdiği umutları sevmiştin,

                  lila ve toz pembeydi.

                  bir masalın içinde gibiydik, yıldızlarla bezemiştik birbirimizi

                   Fakat sen moru tercih ederdin, net masalları

                   Tertemiz, bulutsuz gökleri

Birden sahip olduğum tek renk kaldı,

Gri 

Her şey griydi.

Hatıran, içtiğin kahve, ellerin, saçların

Hayallerin, hayallerim; her şey griydi

                      Artık her renkten yoksunuz.

Üstüne sabahın ilk saatlerinin güzelliği çökmüş gözlerin,
Günün ilk ışıklarının göğü okşayışı kadar şefkatli dokunuşların,
Caz kadar pürüzsüz, elma beyazı tenin
Kirpiklerinin gece kadar derin, gece kadar yoğun gözlerinin üzerinde uzanışı
Annemin pazar sabahları pişirdiği tarçınlı kurabiyeleri andıran tadın

Sıcak kumların ayaklarımı yakışı gibi içimi yakan bakışların,
Ve içimdeki yangını söndürmek için koştuğum beni devasa dalgalar gibi içine çeken sarılışların
En sevdiğim şarkıyı söyler gibi konuşmaların
En güzel kitaptaki satırlarda kaybolur gibi sende kaybolan benliğim

Ve sonra
Başımı yaslayıp cama kaybolan gölgeni izleyişim
Kaybolan parçalarımı sıra sıra ağaçların, yolların ardında bırakışım
İçimin içimden çıkışı, duraktan durağa ömrümün tükenişi

Kahve molası için duruşum, ve çay tarlası gözlerine rastlayışım
Çilek kokulu gülüşüne çarpışım
Oyunun en güzel yerinde düşünce ellerimden tutup beni kaldırışın,

Sevincinden yere çakılan uçurtmanın kanayan dizleri...

pazar sabahı pişen kurabiyeler

Pazar günleri evde pişen kurabiye kokularını alırcasına mutluluk duyuyorum ellerinin ellerime tekrar değdiğini düşününce

Çocuk oluyorum.

Salıncakta sallanırken saçlarım uçuşuyor

Ben topa güzel vuramıyorum, o harika.

Rüyalar görüyoruz,

Uyandığımda aramızda okyanuslar...

Ben pek iyi yüzemiyorum, o yine harika!

Fakat yüzmüyor,

Aramızdaki karanlık sulara, benim çırpınışlarıma bakıyor.

Sırtını dönüyor sanki

Kaldığını ve suya atladığını görmek istiyorum, o gitmeye hazırlanıyor gibi.

Rengarenk, gökkuşağı bezeli hayallerimden vazgeçmek istemiyorum

Fakat artık kimse pazarları kurabiye yapmıyor.

yazlık hüzün

pürüzlü teninde hissettiğim pürüzsüz mutluluk;
diyorum ki kendi kendime, sen hayatta olduğum anlarsın.

düzensiz çarpan minik kırmızı kalbinin sesini dinliyor olmanın yarattığı düzenli mutluluk;
fark ediyorum ki, senin yanındayken nefes alıyorum yalnızca

sıcak yaz akşamlarında tatlı tatlı esen rüzgarsın sen,
lütfen durma

☀

Sana yazdığım kelimelerin, sayfaların bugünde sonu gelmedi

Senin olduğun hiçbir sayfada bulunamadı bitmiş cümlelerin sonuna gelen noktalar
Sen bitmiyorsun, sen tükenmiyorsun
Yeni başlangıçlar olmuyor senden sonra, sonuna nokta yakışmıyor senin
Benliğim sende takılı
Ne bir başkasına ait, ne de tamamen kendime aitim
Sen de kalan parçalarım toparlanamıyor
Biz tek bir parça olmuşuz, o dikkatsiz adam çarpmış bize
Dağılmışız
Yıldızlı bir gecenin yeryüzüne yansıması gibi
Parça parça, parlak parlak
Göz alıcı ve hüzünlü
Öylece kalmışız, ne bir araya gelip toparlanmış ne de tamamen ayrılmışız