-

Her gece “bu gece son" diyip, tekrar tekrar uçurumdan düşmek ve orada asılı kalmak, boşu boşuna çırpınmak, sesin çıkmadığı halde bağırmak ve ağlamak, aldığın her nefeste göğüs kafesine bir şeyler batması, her şeye tepkisiz kalmak, hissedememek ne kadar kötü bir şey biliyor musunuz? Ve daha kötüsü bunların bir sebebi, adı olmaması. Anlatamamanız. 


*

kendimi kaybediyorum sonra. 

yüzündeki benler tanıdık gelmiyor.
sonra sen örmüyorsun saçlarımı,
dünyada ne kadar toz varsa gözüme kaçıyor.
plastik sevinçlerimi elime yüzüme bulaştırıp mutsuzluğumu örtmeye çabalıyorum hala.
büyüyemedim belki de.
aslında ben sayfalar dolusu konuşmak istiyorum,
ama cümlelerim titriyor.
bir zamanlar canın yansın istediğim için affedilmiyorum.
ellerinden daha temiz bir yer yok biliyorum.
sarılıp koklayacak oluyorum,
gücüm yetmiyor.