yazlık hüzün

pürüzlü teninde hissettiğim pürüzsüz mutluluk;
diyorum ki kendi kendime, sen hayatta olduğum anlarsın.

düzensiz çarpan minik kırmızı kalbinin sesini dinliyor olmanın yarattığı düzenli mutluluk;
fark ediyorum ki, senin yanındayken nefes alıyorum yalnızca

sıcak yaz akşamlarında tatlı tatlı esen rüzgarsın sen,
lütfen durma

☀

Sana yazdığım kelimelerin, sayfaların bugünde sonu gelmedi

Senin olduğun hiçbir sayfada bulunamadı bitmiş cümlelerin sonuna gelen noktalar
Sen bitmiyorsun, sen tükenmiyorsun
Yeni başlangıçlar olmuyor senden sonra, sonuna nokta yakışmıyor senin
Benliğim sende takılı
Ne bir başkasına ait, ne de tamamen kendime aitim
Sen de kalan parçalarım toparlanamıyor
Biz tek bir parça olmuşuz, o dikkatsiz adam çarpmış bize
Dağılmışız
Yıldızlı bir gecenin yeryüzüne yansıması gibi
Parça parça, parlak parlak
Göz alıcı ve hüzünlü
Öylece kalmışız, ne bir araya gelip toparlanmış ne de tamamen ayrılmışız

Dizlerine koyuyorum başımı.
Gözlerimi kapatıp, akşamüzeri rüzgarını hissediyorum tenimde.
Dalga seslerine, yaprak hışırtıları karışıyor.
Bir kedi misali, mayışıyorum kucağında.
Sonra sen ellerini gezdiriyorsun saçlarımda.
Her bir telini ayrı ayrı okşuyorsun.
Çünkü biliyorsun, saçlarımla oynarsan ben en huzurlu uykuya esir düşerim.
Gök olurum, kuş olurum, mavi olurum.