Gemiler gibiydi yaşamak.
Ve yine gemiler gibiydi sevda.
Bir baba sıcaklığıydı, gülüşüne yaraşan.
Yırtık bir fotoğraftan ötesiydi geçmiş.
Köklerini en derinlere salmış bir çınardı.
Toprağa benzemişti gelecekse, geçmişin köklerini besleyen.
Her saniye bir öncekinin geleceği.
Her saniye bir ötekinin belirsizliği.
Lakin her saniye sevmek.
Bir önceki saniyeden daha çok sevmek.
Yaşamaya sebepti, sevmek.
Sevmek ve kolların
Çınarın gölgesine sığınmaktı, kolların.
Cehennem sıcaklarını, yanı başından savuşturan,
Huzurumdu kolların.
Bir baba gülüşünün sıcaklığından da sıcak.
Zaten bir babam, bir de sen vardın.
Gemiler gibiydi sevda.
Ve sendin yaşanabilecek en güzel çınar.
Sendin çocukluğumun en serin şahidi.
Tüm paylaşılmışlıkların ortasında,
Sendin yer edinen köklerinde toprağımın.
Geçmiş zaman kiplerimin tek hatalı göstergesi,
Bugünüm.
Huzurum.
Geleceğim.